Maak kennis met Muriël van Oers

Muriël van Oers (30) een renaissancemens noemen, is geen overdrijving. Ze studeerde klinische technologie in Delft, Leiden en Rotterdam en haalde haar master medische natuurkunde in Londen. Met haar volgende master, technische geneeskunde, stopte ze halverwege. 'Ik had niet het gevoel dat ik bezig was mensen beter te maken.' Vervolgens verdiepte ze haar kennis van onder meer slaaptechnologie, medische sensoren en regelgeving voor fabrikanten van medische apparatuur, via verschillende werkgevers. Tegelijkertijd was ze wetenschapsjournalist voor onder meer TU Delft. Ondertussen leerde ze acteren en speelt ze in musicals en theatervoorstellingen. Daarnaast is ze dansdocent en doet ze momenteel auditie voor een nieuwe opleiding, voor filmactrice. Dit alles naast een fulltimebaan bij de overheid. Hier werkt Muriël sinds september 2023 voor het Schone Lucht Akkoord, eerst bij het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat en nu bij Rijkswaterstaat.

Een indrukwekkend cv. Zelf presenteer je het als een nogal eclectisch geheel, maar er zit wel een rode draad in, toch?

'Jawel. Ik houd van innovatie en nieuwe dingen leren. Klinische technologie was destijds een nieuwe studie, ik zat in de allereerste lichting. Medische natuurkunde heb ik gekozen, omdat ik geïntrigeerd was door de kleine deeltjes waar de apparatuur mee werkt, zoals straling. Hoe alles wat je niet ziet inwerkt op het menselijk lichaam, tot op molecuulniveau. Dat wilde ik fundamenteel begrijpen. Er is ontzettend veel technologische innovatie in de medische wereld en het is fijn als er artsen zijn die daar verstand van hebben en die ervoor kunnen zorgen dat die technologie op de beste manier wordt ingezet. Een klinisch technoloog is de brug tussen techniek en arts.'

Is die brugfunctie ook een rode draad bij jou?

'Eigenlijk wel ja. Ik werk het liefst op het snijpunt van natuurkunde, gezondheid – preventieve gezondheidszorg vooral – en communicatie. Bij het Schone Lucht Akkoord komt dat allemaal terug. Allereerst draait luchtkwaliteit om kleine deeltjes die je gezondheid beïnvloeden. Ik begon met de dossiers ultrafijnstof, meting en monitoring en citizen science. Citizen science doe ik nog steeds en daar is die brugfunctie heel duidelijk. Veel burgerwetenschappers zijn techneuten, die helemaal opgaan in wat je met sensoren boven tafel kunt krijgen. Mijn technische achtergrond helpt. Ik kan goed met hen praten. Nu ben ik dus vertaler tussen technische burgers en beleidsmakers. Hun kennis kunnen we bij de overheid veel beter benutten.'

'De kennis van burgerwetenschappers kan de overheid veel beter benutten'

Naast citizen science en monitoring hou je je ook bezig met de communicatie rond het Schone Lucht Akkoord.

'Klopt. Sinds ik naar Rijkswaterstaat ben overgestapt. Ik werk onder meer aan de nieuwsbrief, de website en LinkedIn van het Schone Lucht Akkoord en geef presentaties over het SLA.

Ik kan er mijn creativiteit in kwijt én ik denk dat ik via communicatie een goede bijdrage kan leveren aan schone lucht. Op 2 manieren: ik probeer zo veel mogelijk mensen met elkaar te verbinden en ik probeer het Schone Lucht Akkoord meer bekendheid te geven.'

Kun je wat voorbeelden geven wat je daarvoor doet?

'Ik ben veel op pad om met mensen te spreken. Dat doe ik graag, naar bijeenkomsten, op mensen afstappen, mensen bellen, vragen waar ze mee bezig zijn. Zo kan ik mensen aan elkaar koppelen die elkaar anders misschien niet tegenkomen, maar die wel wat aan elkaar kunnen hebben.

Om het Schone Lucht Akkoord en de goede resultaten ervan meer bekendheid te geven, hebben we afgelopen jaar onder meer de LinkedIn-pagina van het SLA nieuw leven ingeblazen en die houd ik nu actueel. In acht maanden tijd gingen we van nul naar 630 volgers. Ik mik op 1.000 volgers aan het eind van het jaar. Ik durf denk ik meer te posten zonder eindeloos te schaven dan de gemiddelde ambtenaar. Er zijn nu levendige discussies op onze LinkedIn-pagina, daar ben ik trots op. Net als op de actie met GLOBE afgelopen jaar om 1.000 extra snuffelfietssensoren in omloop te brengen. Waar eerst alleen Utrecht met snuffelfietsen in de weer was, rijden ze nu in 30 gemeenten in heel Nederland. Op 7 september gaven we voor de tweede keer aandacht aan de Dag van de Schone Lucht, dit keer met een communicatiecampagne plus event. Verspreid over het hele land kondigden gemeenten op die dag een nieuwe actie of nieuw beleid voor schone lucht aan. Dat ze dat actief uitdragen, op die dag, vind ik een mooi resultaat. En het event dat we organiseerden, leverde concrete ideeën op om beleidsmakers en burgerwetenschappers beter met elkaar in contact te brengen. Heel lokaal in de wijk bijvoorbeeld. Van zulke nieuwe verbindingen word ik blij.'